6de deelname aan de Dodentocht
Blijf op de hoogte en volg Heidi
25 Juni 2014 | België, Boom
8 augustus 2014, voor de 6de maal op rij zal ze er weer staan, mijn nichtje Christel, vol enthousiasme in haar stevige stappers. Vastberaden om er weer een leuke tocht van te maken. Al maanden geleden, stuurde ze me een sms: “Ingeschreven, Moris smeert uw benen maar in!”
Mijn benen zijn er klaar voor maar…. Normaal zou ik al enkele weken volop aan de slag zijn gegaan op zoek naar de nodige centjes voor het goede doel. Jammer genoeg lukt het me dit jaar niet zoals de vorige jaren. Er ligt letterlijk te veel op mijn persoonlijk bord en omdat ik niet hou van half werk, heb ik besloten, met pijn in het hart, om dit jaar een sabbatjaar in te lassen. Geen georganiseerde geldinzameling dit jaar.
Wil dit zeggen dat ik de Afrikaanse snoetjes, die onze steun zo hard kunnen gebruiken, in de steek laat? Nee hoor, absoluut niet. De kinderen die het afgelopen schooljaar met onze centjes (zie vorig blogverhaal) naar school gingen zullen ook volgend schooljaar opnieuw op de Togoleese schoolbanken kunnen zitten. Dat gaan we zeker en vast opnieuw regelen. De schoolresultaten van dit jaar zijn er nog niet maar zodra daar meer nieuws rond is, zal je het zeker op de blog kunnen vernemen.
Christel, het zal een beetje vreemd aanvoelen dit jaar, zo stappen zonder het goede doel. Al weet ik zeker dat je er weer helemaal voor zal gaan… Dit jaar is de Moris exclusief voor jou beschikbaar. Geen over en weer gecross met andere stappers, geen doorgedram en nerveus gedoe… Dat zal wat geven, wie weet vind je die brouwerij in Buggenhout wel… Ik kijk er alvast naar uit! En misschien is er wel tijd onderweg voor een eerste overleg voor een nieuw avontuur in 2015?
Zij die zich geroepen voelen om langs de zijlijn te komen supporteren, altijd welkom.
Mijn benen zijn er klaar voor maar…. Normaal zou ik al enkele weken volop aan de slag zijn gegaan op zoek naar de nodige centjes voor het goede doel. Jammer genoeg lukt het me dit jaar niet zoals de vorige jaren. Er ligt letterlijk te veel op mijn persoonlijk bord en omdat ik niet hou van half werk, heb ik besloten, met pijn in het hart, om dit jaar een sabbatjaar in te lassen. Geen georganiseerde geldinzameling dit jaar.
Wil dit zeggen dat ik de Afrikaanse snoetjes, die onze steun zo hard kunnen gebruiken, in de steek laat? Nee hoor, absoluut niet. De kinderen die het afgelopen schooljaar met onze centjes (zie vorig blogverhaal) naar school gingen zullen ook volgend schooljaar opnieuw op de Togoleese schoolbanken kunnen zitten. Dat gaan we zeker en vast opnieuw regelen. De schoolresultaten van dit jaar zijn er nog niet maar zodra daar meer nieuws rond is, zal je het zeker op de blog kunnen vernemen.
Christel, het zal een beetje vreemd aanvoelen dit jaar, zo stappen zonder het goede doel. Al weet ik zeker dat je er weer helemaal voor zal gaan… Dit jaar is de Moris exclusief voor jou beschikbaar. Geen over en weer gecross met andere stappers, geen doorgedram en nerveus gedoe… Dat zal wat geven, wie weet vind je die brouwerij in Buggenhout wel… Ik kijk er alvast naar uit! En misschien is er wel tijd onderweg voor een eerste overleg voor een nieuw avontuur in 2015?
Zij die zich geroepen voelen om langs de zijlijn te komen supporteren, altijd welkom.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
