De kinderen van Le Vigneron stelen jouw hart

Op onze laatste dag komt chauffeur Momo met een leuke verrassing. Hij bracht zijn vrouw en 2 van zijn 5 kinderen mee om hen ons voor te stellen. Allemaal op hun paasbest komen ze ons begroeten en bedanken voor alle cadeautjes die we hen de afgelopen dagen via Momo hadden bezorgd. We hadden elke dag wat spulletjes meegegeven (minute soepjes, betterfood koeken, snoepjes, muesli, bier en frisdrankblikjes, wat handdoeken, etc). Door de laatste 5 dagen met hem dagelijks op trot te zijn hebben we met Momo al een echte band gesmeed dus we vinden het dan ook fantastisch om een deel van zijn gezin te mogen ontmoeten.
Zijn vrouw en de kinderen nemen de taxibrousse (plaatselijk openbaar vervoer) terug naar huis en Momo brengt ons samen met onze bagage naar Ria in Lome. Omdat onze terugreis pas vanavond laat is mogen we onze bagage bij haar zo lang stockeren.
In de voormiddag gaan we met Momo op zoek naar Bernard de car, de auto waarvoor we met de 3 stappers, Christel, Pascal en Sven tijdens de Dodentocht geld inzamelden. De wagen is eind mei in Togo afgeleverd en daar hadden we graag nog een glimp van opgevangen. Dat is ons ook vandaag jammer genoeg niet gelukt dus het is wachten op de foto's van Joko Togo.
In de namiddag bezoeken we een weeshuis ergens tussen de fosfaatmijnen op zo'n klein uurtje rijden van Lome. De ontvangst is er uiterst hartelijk. Omdat ons bezoek is aangekondigd hebben de kinderen zich georganiseerd om ons feestelijk te ontvangen. Bij het uitstappen worden we meteen emotioneel bij de keel gegrepen. 21 opgewekte zingende en dansende kinderen omarmen ons in hun vertrouwd nest.
Ik kom handen te kort om ze te omhelzen want één voor één willen ze wel een knuffel, een moment van aandacht. Ik kon niet anders dan even filmen wat ze voor ons deden tijdens onze aankomst. Dit is het laatste project dat we deze reis zullen bezoeken maar ik weet nu al dat dit eentje zal zijn dat zal blijven hangen. Een meisje van 3 vindt meteen haar plek in de armen van mijn vader. Ik zie de emotie in mijn vaders ogen. Ze is enorm geboeid door zijn pet en het duurt dan niet lang voor ze met zijn pet rond loopt...
Het weeshuis is heel basis uitgerust en kan nog heel wat hulp gebruiken maar toch merk je dat deze kinderen hier gelukkig zijn en krijgen wat ze nodig hebben. Ze gaan één voor één naar school. De meisjes en jongens slapen in 2 aparte kamers met een 10 tal op één kamer, stapelbedden staan er tegen elkaar geplaatst om zoveel mogelijk plaatsen te kunnen voorzien.
Het weeshuis heeft een eigen naaiatelier waar de kinderen ook de stiel van het naaien van kleren wordt aangeleerd. De opbrengst van het atelier gebruiken ze voor het weeshuis zelf en de kinderen leren naast de school ook een extra beroep.
We zijn jammer genoeg té krap in tijd en moeten na een uurtje al opnieuw richting Lomé vertrekken. De kinderen zwaaien ons uit en op terugweg praten we onderling nog na over hoe deze kinderen onze harten op zo'n korte tijd wisten te veroveren. We zijn het er alle vier over eens, het was een goede beslissing om ons laatste restant van budget aan dit project te schenken.
In Lomé aangekomen, frissen we ons snel nog even op, kleden we ons om voor de terugreis en eten we samen nog een laatste Afrikaanse hap in een typisch Togolees restaurantje. Het is al donker als we de luchthaven van Lomé betreden. Het is er chaotisch en druk.
De nachtvlucht verloopt rustig en om 07u30 kunnen we eindelijk onze dierbaren in de armen vliegen, een emotioneel weerzien. Blij levend en wel ons terug te zien.
Het was weer mooi, soms anders, soms moeilijk, soms hard, soms ook heel grappig maar vooral onvergetelijk.
Vele mensen spreken lovende woorden over wat we doen maar eigenlijk is het simpel; het geeft je een goed gevoel om heel af en toe een heel klein beetje te kunnen bijdragen aan een moment van geluk voor kinderen die het minder goed hebben dan de onze. Het delen van dit geluk maakt van jou een beter mens. Het gaat hier niet om persoonlijke prestige, het gaat hier om : kijk eens lieve mensen, vrienden, collega's en kennissen waar jullie ons de kans toe geven om een beetje licht in de parels van ogen van deze kinderen te brengen. DANK JULLIE ALLEMAAL dat wij 4 dit jaar weer hebben kunnen genieten van zoveel mooie dingen, het uitdelen van jullie spullen, jullie centen, jullie steun in logistiek... zonder dit alles zou deze ervaring niet mogelijk zijn geweest! Dank u allemaal (overzicht partners, schenkers, sponsors volgt zeker nog)