Dagje Assome

Het is donderdagmiddag als Dominique, samen met zijn zoon het domein van Joko Kopé komt opgereden. Victor is 15 jaar oud en studeert aan het Lycée in Lomé. Hij verblijft er een heel jaar op internaat en 1x maand gaat de familie hem in Lomé bezoeken. Het schooljaar is afgelopen en de koffer van de pickup is volgeladen met al zijn hebben en houden van een heel jaar. De examen zijn voorbij en het is alleen nog wachten op het resultaat. De jongen is vastberaden en gemotiveerd om ook nog verder te gaan studeren. Dominique en zijn vrouw Jeanne werken hard om hun 3 zonen alle kansen te bieden. We hebben een tas vol geschenken geladen en 's morgens hebben we ons nog eens goed laten gaan in de keuken om hen te kunnen trakteren op de belgische rijstpap. Bij aankomst staat Jeanne ons met open armen op te wachten. Ze heeft weer haar uiterste best gedaan om een lekkere maaltijd op tafel te toveren. We eten ons zelf bijna een ongeluk maar als de rijstpap boven komt is het aan hen om zich een ongeluk te eten. Om het eten wat te laten verteren wandelen we tot in naast hen gelegen kleuterschooltje. Het schooltje dat we twee jaar geleden ook bezochten. De lerares die toen hoogzwanger was heeft ondertussen een dochtertje van 2 jaar die ze op haar rug draagt terwijl ze zich over de kleuters ontfermt. Het zijn er opmerkelijk minder dan vorige keer. Om budgetaire redenen is het warme middagmaal afgeschaft en dat heeft veel ouders doen afhaken om hun kinderen naar de kleuterschool te sturen, jammer maar begrijpelijk. De warme maaltijd was gratis en dat is toch één mondje uitgespaard. We delen ballonnen en snoepjes aan de kinderen uit en we worden getrakteerd op enkele bedankingsliedjes.
Zoals afgesproken vertrekken we samen met Dominique naar zijn velden om met Max, die tuinbouw studeert, eens te overlopen wat hij zoal kweekt en waar hij kan bijsturen. Dominique is heel geinteresseerd in de kennis van Max en hij stelt voor dat hij met enkele medestudenten hier eens een maand komt logeren om de plaatselijke landbouwers op te leiden en om met hem te proberen om de gewone aardappelen van bij ons te kweken, die zijn hier immers uiterst duur en bijna onmogelijk om te cultiveren. Zijn veld is enorm groot, er staat mais, zoete aardappelen, pepers, maniok en tomaten op. De tomaten trekken meteen de aandacht. Max legt uit dat de plant beter moet verzorgd worden.Samen met hem verzorgen we 2 rijen van de tomaten om Dominique achteraf te kunnen overtuigen van het verschil.
Van het werk hebben we dorst gekregen en zoeken we in Tsevie een cafeetje op om daarna ook nog wat verhalen op het internet te posten.
Rond de tijd van 20u00 keren we uiteindelijk terug naar Joko Kopé en geen van ons heeft nog trek om aan het avondeten te beginnen, veel te veel en lekker gegeten.... Fantastisch hoe je zo enkele uren met een familie uit 2 verschillende werelden een uniek moment kan delen. We delen gegevens uit en beloven elkaar om contact te houden.